سبيل السعادة » نگاشته شده است و برخى از محققان معتقدند فارابى در مجموعهء سعادت‌نامه خويش سه رساله داشته است : 1 . رسالهء السعادة ؛ 2 . رسالهء تحصيل السعادة و 3 . رسالهء التنبيه على سبيل السعادة . در تحقيق هويت كتاب التنبيه على السبيل السعادة و انتساب آن به فارابى در بين فارابىشناسان نوعى اطمينان و اجماع نظر وجود دارد . ابن ابى اصيبعه ( متوفى 668 ه ) در كتاب عيون الانباء فى طبقات الاطباء از آن به « رسالة فى التنبيه على اسباب السعادة » ياد نموده است . صلاح الدين الصفدى ( متوفى 764 ه ) در كتاب الوافى بالوفيات آن را تحت عنوان « التنبيه على اسباب السعادة » آورده است . القفطى ( متوفى 648 ه ) در كتاب خويش از آن به عنوان « فى السعادة الموجودة » ياد كرده و عبد اللطيف بغدادى ( متوفى 629 ه ) در كتاب الافادة و الاعتبار با همين عنوان ياد كرده است ؛ همان گونه كه در كتب متأخرين به آن تصريح شده است . عمدهء اختلافات در استعمال كلمهء « اسباب » به جاى « سبيل » و « رساله » به جاى « كتاب » است . اين كتاب توسط دكتر جعفر آل ياسين تصحيح و تحقيق شده و در مجموعه‌اى شامل چهار رساله در 108 صفحه در انتشارات دار الاندلس بيروت منتشر شده است . اميد است كه انتشار اين اثر كه حاوى ترجمه دو اثر ارزشمند معلم ثانى است بتواند رضايت شما فرهيختگان عرصهء فلسفه را جلب نمايد . مترجم